Σημειώσεις Χρηματοοικονομικών Παράγωγων Προϊόντων View
Νέα Οικονομικά Μέτρα και ΑντιπληθωρισμόςPosted on 2010-03-06 12:11:45 by Vontikakis
Στα νέα οικονομικά μέτρα για την αντιμετώπιση του δημόσιους χρέους περιλαμβάνονται η μείωση των μισθών των δημοσίων υπαλλήλων κατά 30% στο δώρο Χριστουγέννων, στο δώρο του Πάσχα και στο επίδομα αδείας. Η αύξηση του έμμεσου φόρου και συγκεκριμένα του ΦΠΑ από 19% σε 21% και για τα τρόφιμα από 9% σε 10% και για όσους υπάγονται στο συντελεστή 4,5% θα αυξηθεί σε 5%, η ισχύς των νέων συντελεστών ΦΠΑ θα ισχύουν υποχρεωτικά από τις 15 Μαρτίου.
Αύξηση στην βενζίνη και στο πετρέλαιo κατά 8 και 3 λεπτά αντίστοιχα, αύξηση 20% στο αλκοόλ και τα τσιγάρα, και μηδενική αύξηση των συντάξεων του ιδιωτικού και δημόσιου τομέα. Για εισοδήματα πάνω από 100.000 ευρώ ορίζεται συντελεστής φορολόγησηq 45%, αύξηση στη φορολογία των ακινήτων των offshore εταιριών σε 15%.
Αυτά τα νέα οικονομικά μέτρα φυσικά θα φέρουν έσοδα στο δημόσιο τομέα, σε βάρος όμως της ιδιωτικής κατανάλωσης των νοικοκυριών. Το πρόβλημα είναι ότι αυτή η μείωση της ιδιωτικής κατανάλωσης μπορεί να προκαλέσει τη μείωση της συναθροιστικής ζήτησης της οικονομίας και ταυτόχρονα να μειώσει την παραγωγής της με κίνδυνο τον αντιπληθωρισμό, το αποτέλεσμα είναι να καραδοκεί ένα Dept Deflation Spiral. Το δημόσιο χρέος και ο συντελεστής Dept-to-GDP ratio θα μπορούσε να μειωθεί με μερική αύξηση του πληθωρισμού όπου θα μπορούσε να προκαλέσει πολλαπλασιαστικά αποτελέσματα στη μείωση του Dept-to-GDP ratiο και με πακέτα δημοσιονομική ενίσχυσης τύπου New Deal.
add comment bobit
Coase and Information AgePosted on 2010-01-28 11:53:48 by Vontikakis
O Ronald Coase Νομπελίστας οικονομολόγος οποίος ασχολήθηκε με τη «Theory of Firm» θέλησε να δώσει απάντηση στο ερώτημα τι καθορίζει το μέγεθος μια εταιρίας, κάνει τη παρατήρηση ότι μια εταιρία δεν μπορεί να έχει τον πλήρη έλεγχο των συναλλαγών μεταξύ αυτής και της αγοράς αλλά έχει τον πλήρη έλεγχο στην εσωτερική κατανομή των πόρων της.
Ο βασικός λόγος ύπαρξης μία εταιρίας είναι η αποφυγή των κοστών συναλλαγής που δημιουργούνται από τους μηχανισμούς τιμών της αγοράς. Για παράδειγμα μια εταιρία θέλει να διεκπεραιώσει μια διεργασία της, είναι φτηνό να προσλάβει ένα υπάλληλος ο οποίος θα την φέρει εις πέρας, από την διεκπεραιώσει της στην ίδια την αγορά. Το πρόβλημα αρχίζει να δημιουργείται όταν αυξάνεται το μέγεθος της εταιρίας όπου αυξάνονται τα κόστη οργάνωσης της εταιρίας, με αποτέλεσμα να υπάρχουν φθίνουσες αποδόσεις κλίμακας στην παραγωγή. O Coase παρατηρεί ότι η εταιρία μεγαλώνει μέχρι το σημείο τόπου όπου μια επιπρόσθετη διεργασία της επιχείρησης εξισώνει το κόστος πραγματοποίησης αυτή διεργασίας εσωτερικά από την ίδια την εταιρία με το κόστος πραγματοποίησης της από την αγορά.
Με την εξέλιξη Πληροφορικής, των τηλεπικοινωνιών, και του Internet μειώνονται σημαντικά αυτά τα οργανωτικά κόστη και τα κόστη εξεύρεση φτηνών διεργασιών στην αγορά, οι οποίοι άνθρωποι βρίσκονται μακριά μπορούν έχουν πρόσβαση με ελάχιστο κόστος σε πραγματική πληροφορία και να οργανώσουν πολύπλοκες δραστηριότητες. Μία εταιρία πρέπει να επικεντρώνεται σε αυτό που έχει ανταγωνιστικό πλεονέκτημα να και να κάνει outsource όλα τα υπόλοιπα., οπότε οι επιχειρήσεις θα τείνουν γίνουν μικρού μεγέθους υψηλής εξειδίκευσης και σε συνεργασία με άλλες δημιουργούν μια networked παραγωγή.
add comment bobit
Θεωρία ΠαιγνίωνPosted on 2010-01-01 18:07:57 by Vontikakis
Η θεωρία παιγνίων αποτελεί ένα κομμάτι των εφαρμοσμένων μαθηματικών, το οποίο βρίσκει μεγάλη εφαρμογή στα οικονομικά καθώς και σε άλλες επιστήμες, χρησιμοποιείται σαν εργαλείο για λήψη αποφάσεων των οποίων το αποτέλεσμα εξαρτάται και από τις αποφάσεις των αντιπάλων. Τέτοιους είδους αποφάσεις λαμβάνονται από τις επιχειρήσεις για να διαμορφώσουν την τιμολογιακής τους πολιτική, με σκοπό να κερδίσουν μεγαλύτερο μερίδιο αγοράς. Ένα παράδειγμα είναι ότι μία μικρή μείωση των τιμών και από όλες τις πλευρές θα μπορούσε να έχει μία αύξηση του συνολικού μεγέθους της αγοράς, αλλά μία μείωση πέρα από ένα συγκεκριμένο επίπεδων να τιμών να έχει φθίνουσα ή μηδενικά αποτελέσματα, αυτού του τους είδους τις συμπεριφορές προσπαθεί να μοντελοποίηση η θεωρία παιγνίων.
Αυτό που τη διαφοροποιεί από άλλα εργαλεία όπως η βελτιστοποίηση ή τα δένδρα αποφάσεων, είναι ότι ενδογενοποιεί τη συμπεριφορά των άλλων παιχτών σε αντίθεση με τα άλλα εργαλεία που απλά θεωρούν δεδομένες τις ενέργειες των αντιπάλων τους ή προσπαθούν να τις προβλέψουν.
Τα παίγνια χωρίζονται ανάλογα με τα χαρακτηριστικά τους σε παίγνια πλήρης και μη πλήρης πληροφόρησης, σε στατικά και δυναμικά, σε συνεργατικά και μη συνεργατικά, σε συμμετρικά και ασύμμετρα καθώς και σε άλλα. Ένα κλασσικό βιβλίο για τη μελέτης των παιγνίων είναι των von Neumann και Morgenstern «Theory of Games and Economic Behavior» το οποίο επιπλέον αποτελεί και τη βάση σύγχρονης μικροοικονομίας.
add comment bobit
Monte Carlo SimulationPosted on 2009-12-07 10:54:41 by Vontikakis
Οι μέθοδοι προσομοίωσης Monte Carlo αναπτύχθηκαν από το γνωστό εργαστήριο Los Alamos κατά τη διάρκεια του δεύτερου παγκοσμίου πολέμου. Η αρχική ιδέα προέρχεται από τον Stanislaw Ulam ο οποίος προσπαθούσε να υπολογίσει την πιθανότητα νίκης στο παιχνίδι Solitaire. Στη συνέχεια ο Von Neummann χρησιμοποίησε αυτή τη μέθοδο ,όπου αυτό που κάνει είναι να υπολογίσει πολύπλοκα ολοκληρώματα σαν αναμενόμενες τιμές ως προς μέτρα πιθανότητας, σε θερμοπυρηνικά και fission προβλήματα της πυρηνικής φυσικής. O von Neummann κατάφερε να εφαρμόσει τη μέθοδο υπολογιστικά πάνω στον πρώτο υπολογιστή που φτιάχτηκε δηλαδή τον ENIAC.
Οι μέθοδοι Monte Carlo από τότε χρησιμοποιούνται σε πολλές επιστήμες και έχουν εισχωρήσει ιδιαίτερα στα οικονομικά και στα χρηματοοικονομικά ιδιαίτερα για τον υπολογισμό πολύπλοκων παράγωγων προϊόντων όπως exotic options κ.α. Η πρώτη εφαρμογή αυτής της μεθόδου για τιμολόγηση παράγωγων προιόντων έγινε από τον Boyle P. το 1977 στο paper «Options: A Monte Carlo approach». Δύο ενδεικτικά βιβλία για τη χρήση των μεθόδων στη χρηματοοικονομική είναι του Paul Glasserman «Monte Carlo Methods in Financial Engineering» και του Peter Jackel «Monte Carlo Methods in Finance»
add comment bobit